Brussels again

Listopadowa podróż do Brukseli była jednym z tych wyjazdów, kiedy niemalże wszystko, co mogło pójść nie tak, poszło nie tak... Na szczęście tym razem było dużo lepiej. 

Coraz bardziej lubię to miasto. Możliwe, że dlatego, że miasto, w którym ma się już ulubione miejsca na lunch, a czasami można nawet innym turystom wskazać drogę do Pałacu Sprawiedliwości, nie jest już zupełnie obce.

English My November trip to Brussels was one of those trips when everything that can go wrong, goes wrong. Fortunately this time it was much better. 

I like this city more and more. Perhaps because a city in which you've already got your favourite places for lunch, and even sometimes you can tell other fellow tourist the way to the Palace de Justice, is not entirely strange to you.

Bruges | Belgium

Wysiadłam z pociągu na pustawy peron nieznanej mi stacji. Było już po zmroku, podświetlana tablica z nazwą miasta upewniała tylko, że dotarłam do celu. Prawie, bo musiałam jeszcze dotrzeć do miejsca zakwaterowania. Idąc w kierunku wyjścia ze stacji uświadomiłam sobie, że jestem oto w nieznanym sobie mieście, w obcym państwie, którego dwóch języków nie rozumiem i w których nie potrafię się porozumieć, a w dodatku nawet nie wiem dokładnie, gdzie jest moja kwatera i jak do niej dotrzeć. No i jest już ciemno. Najciekawsze w tym wszyskim było to że wcale nie odczuwałam lęku lub niepokoju. Czego miałabym się bać? Chyba tylko tego, że coś się stanie z łączem internetowym i wtedy bez pomocy Google Maps trudniej (i zapewne dłużej) będzie dotrzeć na miejsce.  

Jest wiele rzeczy, które napawają mnie lękiem, czasem irracjonalnym; czasami takich, na wspomnienie których inni uśmiechnęliby się pobłażliwie (uprzejma wersja) lub wyśmiali (mniej uprzejma). Ale chyba wysiadanie na nieznanych stacjach w obcych miastach i państawch nie należy do tej kategorii. 

A Brugia okazała się tak piękna, jak o niej pisali.

English I got off the train onto an empty platform of an unfamiliar railway station. It was already dark. Only an illuminated board with the town's name made sure to me that I'd arrived in my destination. Almost, I just needed to get to my accommodation. Continuing toward the exit I realised that there I was in a new town in a foreign country which two languages I neither spoke nor understood; and on top of that I didn't really know where my accommodation was and how I could get there. And it was already dark. The most curious thing, though, was that I was neither afraid nor anxious. What should I be afraid of? Only that the Internet connection might drop off and then it'd be harder (and take much longer) to find the way. 

There are many things I'm afraid of, sometimes quite irrational, or, such that others would smile tolerantly at (more polite option) or laugh them down (less polite). But it seems that getting off a train at unfamiliar railway stations in foreign cities and countries doesn't belong to that category.

And Bruges proved to be as beautiful as they say.

Brussels | Belgium

Po Amsterdamie była Bruksela. Piękne miasto, chociaż zachywciło mnie dopiero po chwili, nie od pierwszego wejrzenia. 

Na Grand Place myślałam o starej, bogatej Europie, tej, która kiedyś "poszła na wojnę i już z niej nie wróciła", jak ciekawie ujął to autor jakiegoś artykułu o I wojnie światowej. Na Place Royale wróciły wiedeńskie wspomnienia. Zachwycił kościół Église Notre-Dame du Sablon. A także nasze piękne, ciekawe mieszkanie, w którym zamieszkaliśmy na tych kilka dni.

Błądząc uliczkami Brukseli nie mogłam nie myśleć o jądrze ciemności, bo to przecież tutaj Joseph Conrad - a później i jego Marlow - załatwiał wyjazd do belgijskiego Konga. Myślałam też o Elisabeth Elliot (née Howard) oraz Audrey Hepburn, które w tym właśnie mieście przyszły na świat.

Polubiłam Brukselę. Już cieszę się na wrześniowy powrót.

English After Amsterdam there was Brussels. A beautiful city, although it charmed me after a while, not at the first sight.

While at Grand Place, I was thinking about the old wealthy Europe which once 'went to the war and never came back', as one journalist interestingly put it in an article about the Great War. At Place Royale there were memories from Vienna that came back to me. I liked imposing Église Notre-Dame du Sablon. And I liked our beautiful apartment we were staying in for those few days too.

As I was wandering the streets of Brussels I could not help thinking about heart of darkness, because it was here where Joseph Conrad - and later his Marlow as well - had his journey to Congo settled. I was thinking about Elisabeth Elliot (née Howard) and Audrey Hepburn too, as they both were born in the city.

I liked Brussels. I'm looking forward to visiting it again in September.