Zamarzył mi się weekend pachnący szarlotką.
Taką na ciepło, z lodami i bitą śmietaną.
Taką jak wtedy w Dziwnowie, w tamten wietrzny, wrześniowy dzień...
Zamarzyło mi się kilka spokojnych chwil.
Przy roztańczonych płomykach świec.
Na przekór gęsto zapisanemu notatkami kalendarzowi,
najeżonemu kłami ostrych "to-do".
Zamarzył mi się czas, który mógłby na chwilę zwolnić...
Późno już.
I zimno.
Chyba temperatura znów spadła poniżej zera.
Eh, to na dzisiaj byłoby tyle...
Ciężka torba daje się już we znaki kręgosłupowi.
Gdy wysiadam na swoim przystanku, nie ma żywego ducha.
No tak, późno już przecież...
Długi dzień się kończy.
Wchodzę w nieoświetloną przestrzeń pomiędzy blokami.
Odruchowo spoglądam w górę.
A tam...
Z atramentowego nieboskłonu uśmiecha się do mnie Orion.
Nieco dalej mruga przyjaźnie Kasjopea, znad czubków świerków jasno świeci Jowisz.
Za moimi plecami sunie po niebie Wielki Wóz...
Idę więc powoli, z głową podniesioną ku Niebu,
okręcając się w kółko, by odnaleźć wszystkie znajome konstelacje.
Niezwykłe wzruszenie zalewa nagle serce,
a ja nie mogę się powstrzymać, by szeptem pełnym zachwytu nie zaśpiewać: How great Thou art!...
nauczę się
wybaczać sobie i innym
uśmiechać do dnia chmurnego
wierzyć w małe niemożliwe
drobne pocieszać smuteczki
nadziei płomyk osłaniać
przed wiatrem zwątpienia
za oczywiste dziękować
problemom stawiać czoła
szansom wychodzić naprzeciw
za najmniejsze być wdzięczną
więcej doceniać niż pragnąć
modlić się częściej niż narzekać
cieszyć się życiem i chwilą
tu teraz zawsze
piękno dostrzegać
w drobiazgach i wszędzie
Poranek obudziła niespodzianka -
z jasnego nieba cicho spadał miękki puch
skrzypiał pod nogami
bielą okrywał świat zamieniając go
w piękną, zimową krainę cudów
Have you entered the treasury of snow...?*
Dzisiaj poczułam się tak, jakby pozwolono mi zajrzeć tam przez dziurkę od klucza.
You call me out upon the waters The great unknown where feet may fail... Spirit lead me where my trust is without borders Let me walk upon the waters Wherever You would call me Take me deeper than my feet could ever wander Let my faith will be made stronger In the presence of my Saviour
...rozbrzmiewał słowami tej m.in. piosenki...
I know Who goes before me I know Who stands behind The God of angel armies Is always on my side The One who reigns forever He is a Friend of mine The God of angel armies Is always by my side ...żegnał się tym utworem:
Miniony rok był wspaniałym, niesamowitym rokiem,
podarowanym przez wspaniałego, niesamowitego Boga.
Tak bardzo za niego dziękuję!
Przypomina mi się pewien fragment z Księgi Samuela:
Samuel zaś wziął kamień i położył go między Mispą i Jeszaną
